Figuur uit de Griekse mythologie, eveneens behorend tot de verzameling van Harry Hurror.
In de standaardvoorstelling is dit wezen half mens, half paard. De benaming hiervoor is voluit: hippokentaur (paardenkentaur). Men kent ook nog de onokentaur (ezelkentaur), bukentaur(koeienkentaur) en ichtyokentaur (vissenkentaur).
Men stelt zich de Kentaur voor als een paard met in plaats van een nek en kop een menselijk bovenlichaam. Voorbeelden uit de Griekse kunst getuigen ook van een andere bekende anatomie: een Kentaur gevormd door een volledig mensfiguur, met een "toegevoegd" paardenlichaam (zonder de voorste benen).
Kentauren komen in de verhalen doorgaans niet positief over. Zo wordt Nessos bijvoorbeeld handtastelijk bij de vrouw van Herakles.
BOEK VAN VROUWENHUID
Wreedheid in de liefde en genot dat pas tot stand komt door het lijden van een vrouw, het komt voor, extremer dan men denkt… Laten we even terugkeren in de tijd, naar het Victoriaanse Engeland… En neem nu Fred Hankey bijvoorbeeld... Hankey vond Parijs minder amusant dan Londen, omdat je in Londen een huis had waar je meisjes de zweep kon geven... Hij liet zijn boeken ook graag inbinden in mensenhuid, het liefst van al in een huid die van een levende vrouw gestroopt was... Hij kloeg erover dat een dergelijk artikel nogal moeilijk te vinden was, maar gelukkig had hij een vriend... Burton, de ontdekkingsreiziger die onvervaard door de binnenlanden van Afrika trok en ondertussen ook nog de tijd vond om onder meer de Sprookjes van 1001 Nacht en de Kama Sutra te vertalen... Burton beloofde Hankey dergelijke huiden voor hem te bemachtigen, gestroopt van levende vrouwen...
Deze vertaling van de Kama Sutra behoorde ooit toe aan Fred Hankey. Het bevat een vertaling, gemaakt door zijn vriend Burton, van de Kama Sutra en het werd ingebonden in leer, vervaardigd uit de huid van een zwarte vrouw die levend is gevild. Misschien wilt u uw handen even liefkozend laten glijden over deze toch wel zeer gladde rug, meneer?... Zoals Fred Hankey zo vaak heeft gedaan? En u? Doet u een bod, meneer? Wat bent u bereid te geven voor dit unieke stuk uit de verzameling van Harry Hurror? Uw leven? Wat bent u bereid te verkopen? Uw ziel?
Maar pas op! Pas op! Wees niet te enthousiast, want niet alleen in zijn verbeelding, maar ook in de werkelijkheid schijnt de vrouw aan wie deze huid ooit toebehoorde, tot leven te zijn gekomen voor Fred Hankey... Geïnspireerd door de Kama Sutra, zou zij de arme man ten slotte zodanig beproefd hebben, dat hij er volslagen uitgeput het leven bij inschoot!
HET MAGISCHE ZWARTFLUWELEN HALSBANDJE
Het Magische Halsbandje werd ooit gedragen door een achttiende eeuwse jongedame, die werd geguillotineerd tijdens de Franse Revolutie. De stem van deze dame werd opgenomen tijdens een séance waarin nog meer geesten werden opgeroepen door Harry Hurror, die bij deze gelegenheid als medium fungeerde. In deze klankopname wordt de geschiedenis van Het Magische Halsbandje uit de doeken gedaan.
De verklaring van de opgeroepen geest (klankopname) luidt -vertaald - als volgt:
Ik zie... Ik zie … Tijden van Terreur, nacht en ontij...
Ik zie de straten van Parijs... Bliksem! Bliksem! Bliksem!...
En in dat licht... de guillotine... Op de trap naar het schavot... een jonge vrouw... Zwart haar. Bloedrode lippen. Ze snikt zachtjes... “U moet mij helpen, meneer... Help mij door de nacht... Alstublieft?”
Ik zie... zijn kamer... Hij helpt haar uit de mantel, doornat... Hij helpt haar uit haar kleren... Hij helpt haar door de nacht... En zij... Zij is één en al vuur in zijn handen, en zij brandt...
De volgende ochtend... Ik hoor... Hij gaat een kruik melk halen, brood en kaas. Zij slaapt nog... Haar zwarte haren, haar wasbleke huid. Hij keert terug in zijn kamer. Zij slaapt nog. Haar hoofd... over de rand van het bed. Hij raakt haar aan, fluistert haar naam. Zij wordt niet wakker. Niet wakker …. Nee …. Haar hand... Ik voel... IJskoud... En hij...
Hij voelt geen polsslag meer. Hij schreeuwt. Een gendarme rent de kamer in. “In Godsnaam, meneer! Hoe komt deze vrouw hier!? Zij werd gisteren onthoofd!”
Hij trekt het zwartfluwelen halsbandje weg en … En het hoofd... mijn arme hoofd... Het rolt van mijn romp... Het valt op de vloer en stuitert tot voor zijn voeten. En het staart hem aan met mijn grote glazige ogen!...
0 reacties:
Een reactie plaatsen